Sander.web-log.nl - Wat wil je nog meer?

Klik hier om op deze weblog te stemmen!
Wil je me mailen? Je kan me bereiken via het mailformulier







Sander.web-log.nl - Wat wil je nog meer?

Klik hier om op deze weblog te stemmen!
Wil je me mailen? Je kan me bereiken via het mailformulier
Het is weinig mensen ontgaan, maar afgelopen zondag zat ik dus aan tafel bij Ontopic van de EO.
Er wordt nog hard verder gediscusieerd op de site van Ontopic, ook over de deelnemers.
Je kan je stem uitbrengen via de volgende link: http://www.eo.nl/programma/ontopic/2008-2009/page/Panelleden_Ontopic/articles/article.esp;jsessionid=5DE02BA17A10D1ABF8F1C4212EBC9111.mmbase01?article=10363668
De uitzending kan je hier bekijken:
Ver van huis en toch helemaal thuis
Kleine zaal perfect voor veelzijdige Novastar
Maria Mena en Novastar op èèn avond in de zalen van de Oosterpoort. Oftewel geen plek voor je fiets bij de ingang en een plekje vinden op de tast achter in de donkere kleine zaal. Wat brengt al dit volk naar de Oosterpoort?
Na een lange stilte rond de Belgische band Novastar was daar opeens de nieuwe cd 'Almost Bangor'. Die bleef niet onopgemerkt in de media. Bij 'De Wereld Draait Door' vertelde zanger Joost Zweegers hoe hij bij een afgezonderde Indonesische stam heeft opgeladen voor zijn terugkeer in de muziek. Het nieuwe album en een tour volgden.
Dat moeten we zien dacht men blijkbaar in Groningen, want de kaarten waren ruim van tevoren uitverkocht. De zaal is echter niet gevuld met studenten zoals Joost had verwacht. Het zeer gemengd publiek kwam niet voor een gezellige avond drinken en dansen. Wel om stilletjes te genieten van de fraaie muziek. Ssssst dus.
Lees verder op 3VOOR12/Groningen
In mijn gedachten hield bij Delfzijl het vaste land altijd op. De trein stopt op een enkel spoor bij een klein stationnetje, om vervolgens een kwartier later achteruit weer te vertrekken. Dit beeld klopte nog steeds.
Vervolgens kom je in een wat treurige winkelstraat met veel leegstaande panden en Skyradio-muziek uit plastic speakers.
Wat was er eerder, de Albert Heijn of de hangjongeren ervoor? Vast staat dat ze elkaar aantrekken..
De AH gepasseerd kom je uit bij de haven.
Tot zover alleen maar redenen om vooral thuis de blijven, maar het hotel op palen in de zee maakte alles goed:
Acht jaar basisschool, zes jaar VWO en twee jaar universiteit. Dat is zestien jaar non-stop onderwijs volgen, vrijwel altijd passief. Achterover hangen en alle benodigde kennis werd aangedragen op een presenteerblaadje. Aanstaande vrijdag zijn de rollen voor het eerst omgedraaid en sta ik zelf voor het bord een vol klaslokaal aan te kijken. En alleen kijken is niet voldoende, ik moet ze ook nog iets nieuws vertellen. Niet alleen vertellen, maar ook uitleggen. En controleren of het dan vervolgens ook wel over is gekomen.
Goed, het is nog maar twintig minuten in een leuke 3 Havo klas, maar wel voor het ‘echie’. Een volledig nieuwe rol met veel verantwoordelijkheden. Die rol zal ik, op zijn minst het komende half jaar, moeten accepteren. En daarna weer rustig de studentenleven oppakken? Ik merk nu al dat ik heel anders kijk naar colleges op de universiteit, maar ook naar de actualiteit.. ‘kan ik dit gebruiken in de biologieles?’
Eerst maar eens bedenken hoe ik die eerste les ga aanpakken. Er bestaat namelijk niet de ‘juiste of perfecte werkworm’ om iets uit leggen, je moet een vorm vinden die jou (en de klas!) het beste past. En dat is wel even wennen, na zestien jaar onderwijs waar een antwoord gewoon altijd goed of fout was.
Waarom is Futureheads nog steeds niet doorgebroken in Nederland?
Laten we ophouden met vergelijken, Futureheads heeft in de loop der jaren een eigen geluid ontwikkeld wat live goed uitpakt. De muziek spreekt een brede groep aan, maar toch is de band nooit echt doorgebroken in ons land. In Vera dan eindelijk wel?
Futureheads wordt vaak vergeleken met hun Britse landgenoten. Maar de band is al actief sinds 2000 mee en is alles behalve een zwakke kopie van hun landgenoten. Ze speelden op grote festivals in het buitenland, maar Vera is matig gevuld op woensdagavond. Waar-om zijn ze in Nederland nooit echt doorgebroken?
Aan hun inzet zal het in ieder geval niet liggen. De show staat als een huis, de nummers volgen elkaar in een hoog tempo en de liters zweet druipen van het lichaam. De vorige platenmaatschappij weerhield hun naar eigen zeggen van optredens in Nederland, dus de zanger is blij weer terug te zijn. Maar na de slecht ontvangen tweede plaat werd de band aan de kant gezet en besloten ze hun nieuwe album in eigen beheer uit te brengen. Hier zijn ze een nieuwe weg ingeslagen, meer catchy en toegankelijker. Op Eurosonic gaven ze een klein voorproefje. Met succes, want een kleine tour door het land volgde.
Infadels terug in tweede thuisland: 16 juni in de Oosterpoort
Een nieuw geluid, live gegroeid, maar nog altijd een ouderwets feest
Op weinig Nederlandse festivals en podia hebben Infadels afgelopen jaren niet gespeeld en deze zomer gaan ze het land opnieuw veroveren met hun nieuwe cd ‘Universe in Reverse’ op zak. 16 juni begint de tour in de Oosterpoort, die ze met gemak op eigen houtje kunnen vinden
Het was even stil rond Infadels in 2007. Twee bandleden pakten hun oude hobby weer op en gingen (niet onverdienstelijk) electro-sets draaien. Maar er werd vooral hard gewerkt aan het tweede album. Was het debuutalbum ‘We Are Not The Infadels’ vooral een afspiegeling van de vele live optredens, met het nieuwe album wilden ze een andere weg inslaan. Topproducer Youth hielp ze een nieuw geluid ontwikkelen, met als uitkomst de cd ‘Universe in Reverse’ die zeer binnenkort uitkomt. Met daarop meer rust, diepgang en laagjes, maar natuurlijk ook een paar potentiële meezing hits.
Het meest gemaakte verwijt naar de band is daarmee ook van tafel, namelijk dat de muziek te simpel en eenzijdig zou zijn. Afgelopen maand kregen we alvast een voorproefje van de nieuwe show in de Melkweg. De nieuwe nummers blijken ook live goed uit de verf te komen, want ze worden op de ouderwetse rauwe Infadels manier gebracht. Samen met de ‘klassieke’ hits en een eerbetoon aan Killer van Adamski vormde dit een onvergetelijke avond.
Lees verder op 3VOOR12/Groningen!
Blood Red Shoes doorbreekt alle cliches
Eindelijk weer een nieuw geluid in Vera
Blood Red Shoes is zo’n band die eigenlijk al te groot is voor Vera. Eerder ontdekt op Eurosonic, twee keer aanwezig op London Calling en binnenkort op Pinkpop. Een laatste kans dus om in een intieme sfeer kennis te maken met dit duo
Over twee weken staat Blood Red Shoes al op Pinkpop, maar voor wie de band op Eurosonic gemist heeft is er vanavond gelukkig nog een kans om in een intiemere sfeer kennis te maken. Opvallend dus dat Vera voor aanvang nog niet is uitverkocht, maar de zaal is goed gevuld. Op de debuutplaat ‘Box of Secrets’ zijn de invloeden van Blood Red Shoes, zoals bijvoorbeeld Nirvana, Pixies en Blur natuurlijk terug te horen, maar ze hebben er een eigen unieke mix van gemaakt. De nummers worden gedragen door de drumpartijen van Steven Ansell met daarover het gitaarwerk van Laura-Mary Carter.
De Jeugd van Tegenwoordig is wereldberoemd in Groningen
Groningen is 'aan', Simplon is 'kerk' en het hele publiek bestaat uit 'bazen'
Je kijkt oh zo zuur naar me haute couture want me haute couture is oh zo duur. Kom niet zomaar, wat doet die met die ho's daar? Vjezze komt smooth, hij komt nu van clochard. Bijna niemand begrijpt waar ze het nu eigenlijk over hebben, maar dat lijkt er bij een optreden van de Jeugd van Tegenwoordig weinig toe te doen. Maken deze helden van een nieuwe generatie de verwachtingen waar?
De Jeugd van Tegenwoordig betreedt het podium als wereldsterren. Natuurlijk te laat, maar onder luid gejoel van het uitverkochte Simplon. Willy Wartaal, P. Fabergé en Vieze Fur brengen niet vaak een bezoek aan Groningen voor een optreden en nu het nieuwe album de Machine uit is, zijn de verwachtingen dan ook hoog. Bas Bron (de Neger des Heils), die het album wederom van beats voorzag, is ook aanwezig om het trio live te begeleiden. Er wordt begonnen met twee klassiekers, maar de set bestaat vooral uit nummers van het nieuwe album. En wie dacht dat er op het album al onverstaanbaar wordt gerapt moet eens bij een live optreden komen kijken. Op het podium wordt bijna meer alcohol genuttigd dan aan de bar en krap een uur later is het feestje alweer afgelopen.
Ik heb altijd een meer dan gewone interesse in spreekwoorden en gezegden gehad en ik wil dan ook vaak een mooi spreekwoord tussen mijn zinnen door gooien.
Als je echter wat langer stil gaat staan bij een spreekwoord, hem een paar keer achter elkaar uit spreekt, dan zet dit je vaak aan het denken. Waar komt die uitdrukking eigenlijk vandaan? Wanneer werd het voor het eerst gebruikt? Bij de meeste spreekwoorden kan je met een beetje fantasie de betekenis wel begrijpen, maar soms kom je er een tegen die gewoon nergens op lijkt te slaan.
Zo ben ik laatste dagen in de ban van 'Als het puntje bij het paaltje komt'. Waar komt dit vandaan? Welk puntje, welk paaltje en hoe komen die in godsnaam samen? Na uren googlen ben ik nog geen stap verder, op het feit na dat het aan het begin van de 20ste eeuw al werd gebruikt.
Voor de gouden tip is een mooie kleurplaat beschikbaar.
Simplon niet helemaal voorbereid op drukte bij Wouter Hamel
Toch maakt ontspannen show het lange wachten goed
Na North See Jazz, veel tv optredens en shows in Japan, trekt Wouter Hamel met zijn band langs de Nederlandse clubs Simplon lijkt anavond niet helemaal voorbereid te zijn op de massale toestroom van het publiek voor Wouter Hamel. Het concert is bij aanvang al uitverkocht, maar veel mensen moeten hun kaartje nog afhalen, wat de doorstroming bij de deur niet bepaald bevordert. Het voorprogramma Barbare Breedijk begint gewoon wat later en als iedereen binnen is, is het de beurt aan Wouter. Wouter kan rekenen op een zeer gevarieerd publiek. Vooraan bij het podium staan de meisjes die de zanger met open mond bewonderen. Daarachter de stoere Wouter Hamel look-a-likes, die stiekem zachtjes alles meezingen. En elke mogelijke zitplek wordt benut door de wat oudere liefhebbers. Hamels bekende, wat commerciële nummers worden afgewisseld met nieuw werk dat een tintje jazz bevat. Hamel zingt niet altijd even perfect, maar wel ongedwongen en lekker relaxt. Hij wordt begeleid door een vijfkoppige band en de ontbrekende partijen worden creatief ingevuld met melodica, glockenspiel of koortjes uit het publiek.
Hoe We Are Scientists zich weet te onderscheiden
Wederom een lange rij voor de deur van Vera. Waarom is We Are Scientists, de zoveelste indie-band de afgelopen maanden, anders dan de rest?
Met het grote aanbod aan indie rock bands valt het niet mee om nog op te vallen. We Are Scientists timmert echter al sinds 2000 aan de weg en hebben met vier albums en veel live ervaring een hoop meer te bieden dan het gemiddelde bandje. Omdat vorig jaar drummer Michael Tapper de band verliet, worden de overgebleven leden Keith Murray en Chris Cain voor de live optredens bijgestaan door een nieuwe drummer en gitarist/toetsenist. Dit geeft een lekker vol geluid, alleen is er wel duidelijke kloof zichtbaar tussen de harde kern en de invallers op het podium. Dat de band al wat langer mee draait is ook te zien aan de enorme hoeveelheid meegebrachte apparatuur. Er is zelfs een speciale roadie die er non-stop voor zorgt dat geen millimeter teveel speling is bij de gitaarkabel.
Met Vive la Fête is het, hoe kan het ook anders, altijd feest
Maar na jarenlang hetzelfde feestje is de rek er wel een beetje uit
Je kan op Eerste Paasdag natuurlijk rustig nagenieten van een stukje Matthäus Passion. Of je gaat naar Vera voor de zoveelste Britse hype the Wombats. Maar als je in bent voor een echt feestje ga je naar de Oosterpoort voor Vive la Fête
In 2005 speelde Vive la Fête voor het laatst in de kleine zaal van de Oosterpoort. Inmiddels zijn we alweer twee albums verder en in de tussentijd zijn er waarschijnlijk wat wisselingen in de samenstelling van de live band geweest, maar de basis van Vive la Fête blijft hetzelfde: simpele maar doeltreffende en vooral dansbare muziek van Danny Mommens met Franstalige teksten van Els Pynoo. Maar hoe lang blijft dat nog een succesformule?
Rock ‘n Roll show die in een Mazda past
Veel heeft de two-man band niet nodig op tour. Voor elementaire rock’n
roll heb je niet veel nodig. Alles past in de Mazda van de Duitse
chauffeur (tevens drummer in King Khan & His Shrines). Twee gitaren
met kleine versterkers, een bassdrum, een snaredrum en natuurlijk de
onmisbare de verkleedkist.
Dinsdagochtend 10 uur in de binnenstad van Groningen. Op mijn hard rattelende studentenfiets arriveer ik op het station om weer twee uur rondjes te rijden door de stad die ik beter ken dan de achterzak met het steeds groter wordende gat erin van mijn blauwe spijkerbroek omdat ik hem bijna altijd draag. Zoals altijd is de fietsenstalling overvol, dus ik parkeer mijn fiets netjes tegen het bordje ‘verboden fietsen te plaatsen’. Kan je altijd de smoes ‘ik kan het bordje niet zien want er staat een fiets voor’ nog gebruiken. Op de weg van mijn kamer naar het station kom je niet veel meer tegen dan een hoop lege bussen, een verdwaalde zwerver en een student die toch nog besloten heeft naar college te gaan. Onder het KPN-gebouw naast het station staat alweer een rij lesauto’s klaar die hetzelfde rondje voor de zoveelste keer gaan maken. Wordt het Hoogkerk of Haren deze keer? Het bleek Haren te zijn. Bij het stoplicht de motor netjes een keer af laten slaan, een kopje koffie bij de Shell, die ene fietser op een haar na missen omdat je alleen voor de sier over je schouder keek en onderweg alleen die lesauto’s tegenkomen die voor je in de rij stonden bij het station. Om dan uiteindelijk weer precies op het startpunt uit te komen, waar je fiets staat. Hoe doelloos kan je het gat in de ozonlaag vergroten.. Maar eigenlijk is het ook wel weer mooi, want zonder die andere lesauto’s zou er helemaal geen verkeer zijn en hoe zou je dan ooit kunnen oefenen om 10 uur ‘s ochtends in de binnenstad van Groningen.
Nog even een inkooptip voordat deze week alweer afgelopen is; bij Albert Heijn zijn deze week een aantal Fair Trade producten in de Bonus. Een extra reden om voor een eerlijk product te kiezen, zoals rijst of hagelslag. Dit even vanuit mijn Oxfam Novib achtergrond!
Oke, even wat van me afschrijven. Verjaardagen blijven een ramp..
Zeker als de jarige niet duidelijk aangeeft wat hij of zij graag voor cadeau wil. Dus daar loop je weer met het standaard budget door de V&D, de Bijenkorf, de Expo (met van die leuke *kuch* seksueel getinte cadeau's) of de boekhandel. Of nog erger, je belandt in de Ikea en komt uiteindelijk met alleen overbodige spullen voor jezelf thuis. Inspiratieloos koop je uiteindelijk maar een willekeurige cadeau- platen- of boekenbon.
Nee, meestal doe je iemand nog het meeste plezier met contant geld. Maar om na het feliciteren gewoon je portemonnee te trekken is ook weer niet gepast. Dus moet er een verjaardagskaart omheen, het liefst met voorgedrukte boodschap zodat je alleen nog maar je naam eronder hoeft te pennen. Maar vind maar een een normale verjaardagskaart! Er moet altijd een huisdier met een te grote zonnebril, een verlept bosje bloemen (je was zelf te lui om een vers boeketje te kopen) of een oudbollige foto want met het werk of de hobbie van de jarige te maken heeft op staan. Om nog maar te zwijgen van de jolige cartoons met grappen die goedkoper zijn dan de kaart zelf.
Na een half uur aan die rekken gedraaid te hebben besluit je uiteindelijk voor hetzelfde geld maar 100 blanco enveloppen te kopen en je kan weer 99 nieuwe verjaardagen vooruit!
De stad is overvol met verse bijna-studenten. Voor I-See TV heb ik samen met mn broer een reportage gemaakt over Cult=Cool, onderdeel van de KEI-week. Wil je mij dus met een huge-ass slang om mn nek zien, check http://groningen.i-see.tv/channels/1030/?movie=1387.
Morgen richting Lowlands om daar weer als vrijwilliger voor Oxfam Novib aan de slag te gaan. En in mn vrije tijd (iedere dag al na 15:00 uur) over het festivalterrein slenteren. Afgelopen weekeind heb ik overigens net als vorig jaar weer backstage geholpen op Waterpop, 1 van de gezelligste festivals van Nederland. En komende week help ik hier en daar mee tijdens de Grasweek, de intro van Zwolle.
Na hard werken staat ie dan online; de tweede aflevering van onze muzikale talkshow Return to Sander!
http://groningen.i-see.tv/channels/795/?movie=1366
Met de Groningse band VENcE te gast (die natuurlijk een nummertje akoestisch spelen), een item over het lelijkste gebouw van Groningen en een exclusief interview met de Infadels backstage in Paradiso.
Reden genoeg dus om te kijken!
En reacties, tips enz zijn natuurlijk weer van harte welkom.. :)
Ik liep al lang met het idee rond, maar nu is het dan eindelijk zo ver. 23 mei hebben we de allereerste aflevering van 'Return to Sander' opgenomen. Een studenten-talkshow met veel aandacht voor lokale bandjes, in samenwerking met I-See TV. We produceren het zelf, I-See TV zorgt voor de technische ondersteuning en zet het natuurlijk op de site.
De eerste aflevering staat hier online! Het was nog een beetje uittesten, maar we hadden 2 goede bands te gast die mee deden aan de voorronde van de Groninger Popprijs dus muzikaal zat het wel goed. In de volgende afleveringen gaan we ook wat meer items naast (live)muziek doen, eigenlijk alles wat interessant is voor studenten.
Bij goed weer komen we van het dakterras hier bij mij thuis en wie weet deze zomer ook nog wel een keer vanaf locatie (Noorderplantsoen bijv?). Reacties zijn van harte welkom en mocht je een keer als gast, met je bandje (of als publiek) langs willen komen hoor ik het wel! Check de eerste aflevering dus hier: http://groningen.i-see.tv/channels/997/?movie=1269